Aρχική δημοσίευση: www.enallaxnews.gr 29/03/2012
Όλοι τους ψέγουμε και τους κατηγορούμε εν χορώ. Όλα τα άπλυτά τους έχουν βγει πια στη φόρα και όλοι ξέρουμε ή κάνουμε ασφαλείς εκτιμήσεις για το ποιοί τα έχουν πάρει, πως δουλεύει το πελατειακό σύστημα, ποιά είναι η σχέση τους με τα μεγάλα συμφέροντα, τις μίζες, τις συντεχνίες και γενικότερα ποιές συμπεριφορές προκάλεσαν τα γνωστά αποτελέσματα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ευτυχώς, πολλοί απο μας αντιληφθήκαμε τις δικές μας ευθύνες, τη δική μας συνυπαιτιότητα δηλαδή όταν τους στέλναμε στη βουλή τόσα χρόνια για μη πολιτικούς λόγους.
Τα δυό τελευταία χρόνια προετοιμάζαμε (;;;) την αντίδρασή μας για όλα αυτά. Ατάκες του τύπου ‘μαύρο στους μαυρογιαλούρους’, ‘έξω απ’τη βουλή’, ‘η εξουσία πίσω στο λαό’, ‘προδότες’, ‘γουδιά’, ‘κρεμάλες’, ‘ελικόπτερα’, ‘αεροπλάνα και βαπόρια’ και δε ξέρω εγώ τι άλλο κατέγραφαν τη λαϊκή οργή… Ετοιμαζόμασταν είτε να μπούμε στη βουλή και να κάνουμε επανάσταση (κάτι που προφανώς δεν έγινε, γιατί φυσικά κανένας δε κάθισε να σκεφτεί με ποιούς θα αντικαταστήσει τους υπάρχοντες και ποιό θα είναι το διακύβευμα), είτε περιμέναμε τις εκλογές … «για να τους δείξουμε εμείς!»
Φυσικά, όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, όλα αυτά, δυο χρόνια τώρα, λειτουργούσαν αποκλειστικά και μόνο ως ξέσπασμα για όσα γίνονται και σε καμμία περίπτωση δεν υπήρξε κάποια ουσιαστική πρόταση αλλαγής και ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού και των κομμάτων. Οι όσες αλλαγές έχουν γίνει είναι αποτέλεσμα αναμασήματος των ίδιων και των ίδιων που όχι μόνο τόσα χρόνια λειτουργούσαν με τις πρακτικές που μας έφεραν εδώ που μας έφεραν, αλλά συνεχίζουν να το κάνουν. Καμμία νέα πρωτοβουλία και κανένα νέο πρόσωπο δεν αναδείχθηκε τα δυο αυτά χρόνια. Γιατί οι Έλληνες θέλαμε να ξεσπάσουμε και όχι να αλλάξουμε. Γιατί ως μοιρολάτρες και αντιλαμβανόμενοι την υπαιτιότητά μας βρίσαμε τους αντιπροσώπους μας και αποδεχθήκαμε ότι … «αυτοί είναι τι να κάνουμε».
Οι πολιτικοί είχαν πάντα τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού για να αποφύγουν τις πραγματικά επίπονες αλλαγές –οι οποίες ξέρουμε πολύ καλά όλοι ποιές είναι- και να παραμείνουν έστω και σε ένα μικρό ποσοστό δημοφιλείς. Φυσικα οι επίπονες αλλαγές δεν είχαν να κάνουν με τις περικοπές και τα χαράτσια που επέβαλαν. Άλλωστε και αυτά συνέβαλαν στο να μη προχωρήσουν οι πραγματικά επίπονες αλλαγές. Εκείνες που θα επηρεάσουν και τους ίδιους. Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής (με το στρίμωγμα και αυτών που τους χρηματοδοτούν δηλαδή), μείωση των εξοπλπιστικών δαπανών, η ουσιαστική φορολόγηση της εκκλησίας, η άρση της βουλευτικής ασυλίας, η μείωση των βουλευτικών αποζημιώσεων και η καταπολέμηση του καταστροφικού έργου των συντεχνιών που τους στήριζαν πολιτικά. Είναι ξεκάθαρο ότι τα κατάφεραν. Περνώντας ένα πολύ σύνθετο δημοσιονομικό και χρηματοπιστωτικό πρόβλημα από το χωνί του λαϊκισμού και των ΜΜΕ (συμπεριλαμβανομένων των περισσοτέρων ανεκδιήγητων νέων ηλεκτρονικών ΜΜΕ), μετέφεραν το πρόβλημα σε εχθρούς από το εξωτερικό που μας εκβιάζουν και διαφύλαξαν ως κόρη οφθαλμού το σύστημα που τους εξέθρεφε πολιτικά.
Ενώ λοιπόν θα έπρεπε να ασχολούμαστε με το κατά πόσο έχουν μεταρρυθμίσει μακροπρόθεσμα την προβληματική οικονομία μας, αυτοί έχουν ρίξει τις ευθύνες αλλού και αφού έχουν κάνει τον κόσμο να αποδεχθεί έτσι τη συνεχή μείωση μισθών και συντάξεων, γύρισαν την κουβέντα αλλού.
Πλέον, πολύ περίτεχνα και με τη στήριξη όλων των μέσων ενημέρωσης, πήγαν το παιχνίδι και πάλι στο λαϊκισμό. Μεταναστευτικό, εγκληματικότητα, προβλήματα του νοικοκυριού. Εύκολοι τομείς για να διαγείρουν το κοινό αίσθημα και να πολιτικοποιήσουν τη μάχη συσπειρώνοντας τους πρώην απογοητευμένους ψηφοφόρους τους και να καταλήξουμε σίγουρα να δούμε προεκλογικές σκηνές με σημαιάκια και επευφημίες στις μεγάλες πλατείες.
Για τα πραγματικά προβλήματα και το πότε και από ποιόν θα λυθούν, ας κάνουμε εκλογές και …έχει ο θεός!
No comments:
Post a Comment